X
تبلیغات

 


* bahar * بهار* welcome*
  * spring * بهار * le Printemps * - گل یاسمن!

* spring * بهار * le Printemps *


آمد بهار ای دوستان منزل سوی بستان کنیم / گرد غریبان چمن خیزید تا جولان کنیم /بشنو سماع آسمان خیزید ای دیوانگان/ جانم فدای عاشقان امروز جان افشان کنیم /آتش درین عالم زنیم وین چرخ رابرهم زنیم/وین عقل پابرجای راچون خویش سرگردان کنیم
 


 

Le jasmin d'hiver -ياسمن زمستاني 
 

 

Jasminum nudiflorum or Winter Jasmine, is a slender, deciduous shrub native to China. It has arching green shoots and opposite, pinnate, dark green leaves. Each leaf is divided into three oval-oblong leaflets which are about 3 cm long.

As its name suggests Winter Jasmine flowers, in the Northern Hemisphere, from November to March. The solitary flowers have six petals and are bright yellow, about 1 cm across, appearing in the leaf axils.

Winter Jasmine likes full sun or partial shade and is hardy.

It tolerates hard pruning and should be pruned in spring immediately after flowering, regular pruning will help to prevent bare patches.

It can be propagated using the layering technique.

This species of Jasmine can be grown as a bonsai.

Le jasmin d'hiver est un arbuste sarmenteux de la famille des Oléacées, cultivé comme plante d'ornement, pour sa floraison hivernale. C'est une espèce rustique en climat tempéré.

Nom scientifique : Jasminum nudiflorum Lindl., famille des Oléacées.

Nom commun : jasmin d'hiver, jasmin à fleurs nues. en : winter jasmine.

 

 

C'est un arbuste de la famille des Oleacées et originaire de Chine, vivace, sarmenteux dont les rameaux, anguleux, peuvent atteindre 3 m à 5 m de long. Les feuilles, caduques, opposées, de couleur vert foncé, font 2 à 3 cm de long et comptent trois folioles oblongues.

Les fleurs solitaires, isolées à l'aisselle des feuilles, de 2,5 cm de diamètre environ, sont jaunes et fleurissent en hiver, de fin novembre à fin janvier. Ces fleurs, qui apparaissent avant les feuilles sur les rameaux nus – d'où le nom de nudiflorum – sont inodores, contrairement à celles d'autres espèces de jasmins.

Parfaitement rustique, il ne pose aucun problème en hiver jusqu'à -15° C.

 

Jasmin d’hiver (Jasminum nudiflorum), Ecole du Breuil, photo Petzold Alexandre / Cap-photos

گیاه‌شناسی) # یاسمین. گلی است خوشبو به رنگ‌های سفید، زرد یا کبود که به علت بوی بسیار خوش، عصاره و اسانس آن را می‌گیرند. بوته‌ی آن بزرگ و در بعضی نقاط به شکل درخت می شود. یاسمین، یاس و سمن هم می‌گویند.

[ویرایش] برگردان‌ها

 

 

ياس زرد (Forsithia) : 

اين گياه درختچه‌ای است كه گل‌های آن قبل از ظهور برگ‌ها شكوفا شده و در تمامی خاك‌ها به خوبی رشد و نمو می‌كند. اين جنس دارای گونه‌های متعددی است از جمله:

 ياس زرد مجنون (F. Suspensa) :

اين درختچه بومی چين و ژاپن می باشد. شاخه‌های آن آويزان و باريك و معمولاً قوسی شكل و خوابيده‌اند. اگر شاخه‌های آن با خاك تماس يابد ريشه‌های فرعی نابجا توليد كرده و نهال جديدی را به وجود می‌آورد، هرگاه در كنار درخت ديگری كاشته شود از ان بالا می‌رود. گل‌های آن در مناطقی با زمستانی سرد در اوائل بهار به رنگ زرد طلائی در تمام طول شاخه‌ها شكوفا مي شوند. در مناطقی كه زمستان‌های سرد وجود ندارد گياه به طور نامنظم گل داده كه زيبائی خاصی به همراه دارند.

دورگ‌هائی از انواع گونه‌‌های ياس زرد به دست آورده‌اند(F.Intermedia (F. SXF. Viridissima) كه در برخی از آن ها برگ‌ها پهن با كرك‌های ريز می باشند، گل‌های آن زرد طلائی بسيار قشنگ است. ازدياد اين گياه توسط قلمه برگ‌دار و قلمه خشبی بدون برگ، خوابانيدن شاخه‌ها صورت می‌گيرد. اين گياه نياز به محل‌های آفتابی و سايه ‌‌آفتاب داشته و برای تزئين سطوح بزرگ، كوچك بطور تك بوته‌ای يا توده‌ای از نظر تركيب رنگ همراه با به ژاپنی به كار می رود. همچنين كنار ديوارها، داربست‌ها، باند‌های وسيع گل‌كاری در خيابان‌ها، بلوارها، پارك‌ها با طرح‌هائی تزئينی كاشته می‌شوند. در برخی موارد به عنوان چپر مورد استفاده قرار می‌گيرد.

 

ياس و ياسمن jasminum:

مشخصات گياه شناسي:

درختچه هايي با برگهاي متناوب تك شانه اي واجد 3 تا 7 برگچه هستند. جام گل داراي لوله اي استوانه اي بسيار دراز و پهنكي مسطح با لبه هاي مورب است . ميوه سته، دو قسمتي داراي 2 خانه و يك دانه است . اين جنس در ايران 7 گونه دارد كه در بلوچستان ، جنگل هاي « ميان بند» (واقع در بين مرتع و جنگل) شمال آذربايجان ، حوالي تهران ، جنگل هاي ارتفاعات البرز نزديك چالوس و مازندران مي رويند.

نام علمي جنس ياسمن از نام فارسي آن اقتباس شده است واين نام گونه هاي مختلفي از آن مي باشد نامهايي كه در كتب فارسي به آن اشاره نموده اند ياسمن و ياسمين مي باشد و همچنين نامهاي ياسمون و گل هاشم را نيز براي آن ذكر كرده اند. نام عربي آن ظيان است.

 گونه های مهم:

1-ياسمن زرد: jasminum fruticans

Jasminum fruticans FlowersCloseup 2009May10 SierraMadrona.jpg

پاسمن زرد بومي نواحي مديترانه است و در اغلب جنگل هاي شمال ايرا ن دیده میشودودرارتفاعات متوسط، در دره هاي هراز، و چالوس و رودبار و لوشان و ارسباران دیده مي شود و حتي در كتل تك چنار در خراسان ر دربند تهران نيز ديده مي شود و تا 2000 تر از سطح دريا بالا مي رود . درختچه اي است هميشه سبز كه شاخه هاي خزنده و كماني آن نسبتاً سخت است .گلها زود رس وقبل ازظهور برگها باز میشود گلها زنگوله ای بزرگ ودر رویشاخه های دو یا چند ساله ظا هر میشونددرفصل تابستان درختچه مجموعه ایست از شاخه هاو برگهای سبز تیره برگهاي متناوب آن غالباً داراي سه برگچه كوچك و يا گاهي ساده است . برگچه ها واژه نيزه اي يا تخم مرغي به طول 2-1 سانتي متر و به رنگ سبز تيره است.گل آذين آن گرزن انتهايي با 5-2گل مي باشد . كاسه گل داراي 5-4كاسبرگ و جام قيفي شكل آن زرد رنگ و داراي 2-1 سانتي متر طول است و در اواخر ارديبهشت ماه باز مي شود . ميوه آن سته سياه رنگ است و در پاييز مي رسد .واریته های مختلف ان در کلیه خاکها . غیر خاکهای خیلی سخت به عمل می اید نام آن در جنگل هاي شمال ياس زرد و ياسمن زرد مي باشد و در ارسباران شوران ناميده مي شود و نام عربي آن طيان و ياسمن اسبر مي باشد .ازدیاد ان از طریق بذر .قلمهوخوابانیدن شاخه صورت می گیرد.قلمه را در اواسط بهار میکارند و بعد از سه الی چهار هفته انرا باز کاشت میکنند.

2-یاسمن چمپا jasminum grandiflorum::

The Royal Jasmine vine thrives with regular care.

یاسمن چمپا بومی هند و نواحی هیما لیا است.دارای برگهای متناوب شانه ای با پنج جفت برگچهاست گاهی برگچه ها تخم مرغی نوک تیز و گاهی کشیده است . گل اذین ان گرزن انتهاءی یا جانبی است وکاسه ان دارای پنج دندانه کوتاه و جام ان زرد به طول  25_10 mm است.گلهای ان درشت سفید و بسیار معطر است .برگهای ان تقریبا مرکب شانه ای است.در باغها کشت می شود.در نقاط سرد سیر نیز باید از سرما حفظ شود. نام ان در بین باغبانان یاس چمپا یا  یاسمن چمپا می باشد.

Jasminum nudiflorum

3-ياسمن زمستاني Jasminum nudiflorum:

ياسمن زمستاني بومي چین و به سرما بردبار است . گل هاي زرد آن قبل از باز شدن برگ در ماههاي آخر زمستان شكفته مي شود و با رنگ زرد طلايي خود وسيله تزئين باغها و منازل مي گردد . شاخه هاي آن مي خوابد و در اين صورت براي سرسبز كردن پايين پر گلا و آلاچيق و اطراف ساختمان مصرف مي شود .

4-ياسمن سفيد Jasminum officcinale:

Jasminum officinale

ياسمن سفيد در سواحل مديترانه و قفقاز تا هيماليا انتشار دارد . در جنگل هاي جلگه اي و مينا بند شمال ايران مي رويد و از درختان  مختلف جنگلي بالا مي رود . حداقل ارتفاع آن از سطح دريا سواحل جلگه اي نوشهر و حداكثر ارتفاع آن جنگل هاي نور در 750 متر ارتفاع مي باشد . در اين جنگل ها گاهي ساقه ياسمن مانند طنابي به دور درختان جنگلي مي پيچد و آنها را تحت فشار قرار مي دهد و از رشد باز مي دارد . برگ هاي متقابل ان داراي 7-3 برگچه تخم مرغي نيزه اي كشيده است .

گل آذين آن گرزن دو سويه انتهايي است و دندانه هاي كاسبرگ آن باريك و نخ مانند است .گل هاي سفيد و معطر ان در خرداد ماه شكفته مي شود و عطر مطبوع و دلپذيري در هوا پراكنده مي سازد.

 

5-یاسمن زرد گل درشت jasminum primulinum:

Jasminum mesnyi, Jasminum primulinum, Japanese Jasmine, Primrose Jasmine

اين گونه بومي ايالت يون تان چين است و شباهت زيادي به ياسمن زمستاني دارد . ولي برگهايش پهن و گل هاي آن درشت تر و گاهي پر پر مي باشد و شكفتن گل معمولاً با باز شدن برگ همراه است .این گیاه درخت چه ای است بالا رونده که ان را می تئان به عنوان پیچک پرورش داد.این گونه تا ارتفاع 4.5 متری بالا می رود شاخه های ان قوسی شکل وچهار طرفه می باشد برگهای ان همیشه سبز و سه برگچه ای می باشد برگچه های براق ان به طول 2.5 تا 7.5 سانتی متر می باشد گلهای ان دارای بوی بسیار کمی ومنفرد می باشد گلهای این گیاه از زمستان تا بهار به فراوانی ظاهر می شودو معمو لا با باز شدن برگها همراه می باشد این گیاه

در شمال ايران در هواي آزاد دوام مي كند ولي در مناطق سردسير در فصل زمستان كم و بيش بايد در گلخانه حفظ شود .این گیاه نسبت به خشکی مقاوم است.شاخه های بریده شده ان دوام زیادی دارد.این گیاه از طریق قلمه یا ساقه های هواءی در نیم سایه تکثیرمیشودونام قدیم ان jasminum  primulinum

6-رازقي Jasminum Sambac:

رازقي بومي نواحي آسياي حاره است و درختچه كم و بيش آهك گريز است معهذا به آهك زمين در شرايط معيني بردباري نشان مي دهد . در ختچه اي است با گل هاي پرپر و بسيار معطر و در جنوب كشور در هواي آزاد كشت مي شود و در مناطق سردسير در زمستان بايد از سرما محفوظ گردد. نام فارسي آن رازقي و گل رازقي است و در عراق فل و راسقي ناميده مي شود .و در صنعت عطر رازقی را ازطریق خیساندن ان گلبرگها درات نفت بدست می اورند.

7-ياس رازقي Jasminum sambac trifoliate:

Image of Jasminum sambac

ياس رازقي مانند رازقي درختچه اي است آهك گريز و بالا رونده با گل هاي درشت سفيد و بسيار معطر بومي هند است و به سرما نابردبار مي باشد و در اين صورت زمستان در نقاط گرم و گلخانه بايد حفظ شود و در سواحل درياي خزر در هواي آزاد كاشته مي شود . نام فارسي آن ياس رازقي است و در تيس ياس ناميده مي شود .

 برگ نو Ligustrum  vulgarl   :

برگ نو درختچه اي است از خانوادة زيتون oleasaeکه در ارسباران به نام     « قره دون -كوردوته » و در آستارا « مندارچه » ناميده مي شود

برگ نو درختچه اي است داراي شاخه هاي متعدد به وضع قائم ، برگهاي آن بيضوي نوك تيز يا نيزه اي ساده وفیلوتاکسی ان متقابل و حاشیه برگ ان گوه ای که قاعده برگ ان گوه ای و پهنک فاقد کرک است ودر پای هر برگ یک جوانه دیده می شود  . برگ ان  طول 6-3 و عرض 3-1 سانتي متر كه در همة فصول سبز بنظر مي رسد زيرا هميشه قسمتي از برگهاي آن در موقع زمستان بر روي شاخه ها باقي   مي ماند و چون در اين فصل ، رنگ مايل به قرمز نيز پيدا مي كند از اين جهت    منظره اي زيبا به درخت مي دهد گل هاي آن سفيد ، معطر و مجتمع به صورت  خوشه هاي متعدد و پر گل و ميوه اي سته ، كروي به بزرگي 8-5 ميلمتر ، گوشتي و با يك هسته و به رنگ سياه مي باشد كه مورد علاقة پرندگان ميوه خوار است .

برگ نو داراي گونه هاي چندي است . همة آنها تقريباً هميشه سبز و داراي برگهاي دائم است و براي تهية پرچين و تزئين باغچه بكار مي رود اندكس كيو اين نباتات را از تيرة چتري umbell ferae دانسته است و حال آنكه از لحاظ سيستماتيك بين اين درختان و نباتات چتري اختلاف زيادي است و در بين گياهان چتري بندرت درختچه ديده مي شود برگ نو داراي گلهاي معطر و ميوة آن در زمستان سياه مي ماند .

فصل گل آن در تابستان است رنگ برگ آن سبز و داراي گل سفيد ، ميوة سفيد و ارتفاع آن حداكثر تا 5 متر است از خانوادة oleaceae است تعدادي از گونه هاي آن هميشه سبز و برخي نيمه هميشه سبز يا خزان شونده هستند . این گیاه کم توقع و بی نیاز که خشکی وشرایط نامساعد خاکرا به خوبی تحمل می کند مقاومت ان به زمستان کم و در صورت بروز سرمای سخت کلیه شاخه های را از نزدیک به سطح زمین قطع میکنند

توسط بذر آنرا مي توان تكثير نمود بذر را جمع آوري مي نمايند و مي گذارند تا قدري پوسيده شود گوشت روي ميوه را به وسيلة آب شستشو مي كنند و بعد بذر را ذخيره مي كنند و سپس آنرا دراسفندمي كارند توسط قلمه و پيوند آنرا مي توان ازدياد نمود ، رشد آن به برگ و هواي آفتابي احتياج دارد .

گل و ميوه و برگ و پوست آن مورد استفاده است برگ گلهاي اين درخت اثر قابض ملايم دارد و جوشاندة آن به صورت غرغره در رفع ورم لوزه ، درد گلو ، ورم لثه ها ، ورم محاط دهان ، آفت و جوش هاي ناشي از كمبود ويتامين ث ، سستي و افتادگي زبان كوچك اثر مفيد دارد . جوشانده پوست آن اثر تب بر دارد از ميوه اش به عنوان مسهل استفاده مي شود . این گیاه باعث مسمومیت حیوان و بچه هایمیگردد عمده ترین نشانه های مسمومیت ان ورم معده و روده است.

گونه هاي معروف آن عبارتند از :

برگ نو برگ درشت ligustrum latifoltum :

اين درخت كوچك بومي زلاند جديد مي باشد برگهايش درشت ، براق تيره رنگ و دائمي است و در باغهاي كشور كاشته مي شود .

برگ نومعمولي ligustrum  ouali  folium  :

اين درختچه از ژاپن است برگهاي آن بيضي شكل و 7-3 سانتي متر طول دارد و در باغها به عنوان درخت سبز و تهية پرچين كاشته مي شود و داراي واريته هاي چندي است .

داراي برگهاي نيمه دائمي است ليكن در همة فصول سبز به نظر مي رسد زيرا هميشه قسمتي از برگهاي آن در زمستان بر روي شاخه ها باقي مي ماند و چون در اين فصل رنگ مايل به قرمز پيدا مي كند از اين جهت منظرة زيبا به گياه مي بخشد اين گياه داراي شاخه هاي متعدد به وضع قائم و برگهاي بيضوي منتهي به نوك باريك است گلهاي آن سفيد ، معطر و مجتمع به صورت خوشه هاي متعدد پر گل و ميوه هاي تقريباً كروي و به بزرگي 5 تا 8 ميليمتر است بيشتر مردم از گل دهي اين درختچه اطلاع ندارند زيرا انجام هرس هاي ايجاد فورم مانع ظهور گل آن مي گردد اين گياه معمولاً به عنوان حصار مورد استفاده قرار مي گيرد و به طور معمول هر سال 3 بار عرس غورماسيون روي آن انجام مي گيرد گياهي است كم توقع و بي نياز كه خشكي و شرايط نامساعد خاك را بخوبي تحمل مي نمايد مقاومت اين گياه نسبت به زمستان كم است از اين جهت در صورت بروز سرماي سخت بهتر است كليه شاخه ها را از نزديكي سطح زمين قطع نمود تكثير آن به وسيلة بذر ، قلمة پيوند صورت مي گيرد .

مندارچه ligustrum vulgur :

اين درختچه بومي اروپا مي باشد و در سواحل درياي خزر بر روي شنهاي ساحلي محمود آباد و ساحل آستارا و طوالش مي رويد و حتي تا جنگلهاي ارسباران پيش مي رود برگهاي آن نيزه اي ، تخم مرغي و يا كشيده است و 6-3 سانتي متر طول 2-1 سانتي متر عرض دارد دم برگ آن كوتاه و گل آذين آن خوشه اي انتهايي است گلهايش سفيد و ميوة آن شفت سياه رنگ است نام آن در بين باغبانان برگ نو است همچنین این گیاه در نقاطی که دور از دسترس بچه ها و حیوانات  گیاه خوار می با شد به عنوان  حصار یا پرچین استفاده می شود.

در حفاظت خاک نیز مهند سین از ان به عنوان پوششی جهت جلوگیری از چرای دامها در منا طقی که نیاز به جلو گیری از ورود دام دارند  استفاده می کنند.

 

 
شنبه بیست و پنجم دی 1389 | 11:48 | * بهار * | |
Design By : NightMelody.com